Wietplant oogsten – Hoe oogst je wietplanten?
Een wietplant oogsten – Hoe moet ik mijn wietplant oogsten?
Oogsten van je wietplant (Cannabis plant) – Hoe moet ik oogsten?
Als je gaat oogsten is het handig alles van tevoren in orde te maken, zorg voor een schone werkomgeving, een goede schaar, plastic handschoentjes en zorg dat je drooghok klaar is voor gebruik. Begin met het wegknippen van alle grote bladeren, zo houd je een plant over met veel kleine blaadjes en geen groot blad. Knip ongeveer een halve centimeter blad rondom je toppen weg, de uitstekende wietblaadjes zullen indrogen en krimpen.
Oogsten – Het grof knippen van je plant
Het makkelijkst is de plant in de pot of in de grond te laten staan en dan het grote blad eraf knippen totdat er uiteindelijk een kale plant zonder blad overblijft.
Oogsten – De toppen knippen
Knip al het blad rondom de toppen weg totdat je een mooie egale top overhoudt. Bij het wegknippen van het uitstekende blad laat je ongeveer een halve centimeter tot een centimeter blad zitten, dit droogt namelijk in en zit meestal nog vol met THC. Als je goed naar het blad kijkt dan zul je zien hoe dichter je bij de top komt hoe meer witte kristallen erop zitten, knip dus niet het blad weg waar de witte kristallen op zitten!
Tips voor het oogsten van je wietplant
- Bij het knippen ontstaat er THC op je schaar. Probeer dit er voorzichtig af te schrapen en later te gebruiken 😉
- Het nadeel is dat je na een tijd je schaar niet meer open of dicht krijgt, zo plakkerig kan het worden. Maak je schaar schoon met lauwe melk, je zult zien dat je je schaar zo weer schoon hebt.
Een Bladluis zuigt met zijn zuigsnuit sappen uit de bladeren van planten. De bladluizen produceren hierbij honingdauw er kan misvorming van de bladeren optreden en bladluizen kunnen virussen overbrengen. Aanwezigheid van bladluizen valt vaak op door de grote aantallen witte vervellinghuidjes op bladeren of in groeipunten van de plant.
De maden van de wortelvlieg kunnen belangrijke vraatschade veroorzaken aan wortelen. Eerst voeden de larven/maden zich met de fijnere haarwortels, maar later gaan ze ook gangen maken in de hoofdwortel. Tijdens de groei vervellen de maden enkele malen buiten de wortel, waarna ze weer een (soms nog onbeschadigde) wortel opzoeken.
De jonge larven voeden zich met dood organisch materiaal, maar later ook jonge plantendelen. Vooral stekken van de wietplant en zaailingen worden aangevreten. Ze zijn zeer gevoelig voor droogte. Na verpopping in de grond komen de volwassen muggen tevoorschijn, die opnieuw eieren afzetten.
Tripsen zijn kleine slanke, licht- tot donkergekleurde larven en/ of volwassen insecten. Ze zuigen aan de wietplantdelen. Hierdoor ontstaat grijze vlekjes op het blad maar kunnen ook symptomen als misvorming en een groeiremming ontstaan. In kassen kan er jaarrond schade ontstaan. Buiten ontstaat de meeste schade in juni, juli en augustus.
Wittevliegen zijn kleine insecten waarvan de volwassenen met een witte waslaag bedekt zijn. De larven zitten meestal op de onderkant van de wietbladeren en zijn ovaalvormig en doorschijnend. Vooral de larven zuigen plantensappen en produceren grote hoeveelheden honingdauw. Bovendien kan in de honingdauw de roetdauwschimmel gaan groeien, waardoor de bladeren zwart worden. Witte vliegen kunnen ook virussen overbrengen.
De naaktslak is een vijand voor je wietplanten. Ze maken gaten in stam en bladeren en onderbreken op deze manier de watertoevoer naar de plant met alle gevolgen van dien. De slakken die een huisje met zich meedragen zijn minder schadelijk voor je planten dan de naaktslak (zie afbeelding).
Rupsen zijn snelle groeiers die enorme hoeveelheden voedsel tot zich nemen. Ze hebben een karakteristieke bouw die maar met weinig larven van andere insectenorden kan worden verward. Rupsen hebben vele verfijnde trucjes om uit handen van vijanden te blijven, soms zijn ze tot last van de mens, ze vreten gaten in de stam en de bladeren van o.a. de wietplant.
Wortelduizendpoten leggen hoopjes bol-ronde, witte eieren in de grond. Na verhoop van tijd komen hier de larven uit.Wortelduizendpoten eten schimmels, dood organisch materiaal en wortels van jonge planten. Voorah de groeipunten van de wortels worden afgevreten. Hierdoor ontstaat vaak een bossig en vertakt wortelgestel.
Onder de microscoop blijken ze niet dikker te zijn dan 1/20 millimeter. In een gezonde bodem leven naar schatting 20-50 aaltjes per kubieke centimeter; dit betekent dat er per vierkante meter grond toch al gauw zo’n 4 tot 10 miljoen van die beestjes aanwezig zijn!
De belangrijkste voedingsbron van pissebedden is plantaardig materiaal, rottend blad en rottend hout. Ze ruimen het afval in de natuur op, bovendien zijn het effectieve schimmelbestrijders. Wanneer er niet voldoende dood materiaal aanwezig is om de populatie te voeden kunnen pissebedden zich vergrijpen aan levende planten, zij hebben dan een voorkeur voor vlezige plantendelen.
Wortelluizen zijn te herkennen aan de kleur. Deze is licht-beige tot oranje/licht rood, afhankelijk van de klimaatomstandigheden. Ze zijn ongeveer 0,5 mm groot. Met een loupe zijn de voelsprieten zichtbaar. De schade bestaat uit pleksgewijze groeiremming door aantasting van de wortels. Hierdoor vergroot tevens de kans op een infectie van andere ziektes en wordt de opname van voedingsstoffen belemmerd.
Spint is een infectie van mijten op planten. Het ziet eruit als zwarte puntjes. De mijten tasten de bladeren van de plant vooral aan onder warme, droge omstandigheden. Ze zuigen de sappen uit de plant door een gaatje in de plant te prikken. Uiteindelijk vergelen de bladeren en de plant zal zo verzwakken dat deze sterft.
